Faruk Akkurt

Neden böyle oluyor bazen bilmiyorum. Öyle bir sessizlik çöküyor içime, öyle bir yorgunluk doluyor yüreğime, öyle bir acı oturuyor ki göğsüme nasıl anlatsam nasıl tarif etsem bilemiyorum. Gözlerimin ışığı sönmüş, yüreğimin ateşi sönmüş, küllerim savrulmuş hissediyorum çook uzaklara. Geçmişe takılmak diyemem bu duyguya. Gelecek için endişelenmekte değil. Saçma sapan bir duygu. Adını koyamadığım ama dibine…

Son zamanda sıkça duymaya başladım bu soruyu. Bir dost, bir tanıdık, bir öğrenci bazen eşim, bazen yeni tanıştığım bir yüz apansızın öyle birden bire soru veriyor. “Neyiniz var? diye. Sorarken çok kolay tabii ki. İki kelime bir soru cümlesi. Oysa anlatmak bazen o kadar zor oluyor ki insan alatmamayı tercih edebiliyor. Duyguların ağır bastığı bir…

Nedendir Bilemiyorum ama bazen kalemi kağıda dokundursam uçup gidecekmiş, parmaklarımı klavyenin üzerine değdirsem kelimeler birbiri ardından koşacakmış gibi geliyor. İçimde öyle çok kelimenin biriktiğini hissediyorum ki öyle çok şey aktarmak istiyorum ki dışarıya anlatması gerçekten imkansız gibi. Bir durygu tarifi yada hislerimin dışa vurumu gibi gelsede aslında sadece bir rahatlama yöntemi sanırım benim için yazmak.…